Przepe\u0142niony wi\u0119ksz\u0105 ilo\u015bci\u0105 uk\u0142on\u00f3w i mrugni\u0119\u0107 okiem ni\u017c wi\u0119kszo\u015b\u0107 film\u00f3w, The Unbearable Weight of Massive Talent grozi doprowadzeniem koncepcji metanarracji do punktu krytycznego. Nicolas Cage gra w nim fikcyjn\u0105 wersj\u0119 samego siebie - zwanego Nickiem Cage'em - kt\u00f3ry zostaje wci\u0105gni\u0119ty w pisanie filmu, w kt\u00f3rym wyst\u0105pi. Jednak w\u0142a\u015bnie wtedy, gdy wydaje si\u0119, \u017ce \u017cadne dzie\u0142o sztuki nigdy nie wpatrywa\u0142o si\u0119 tak d\u0142ugo i z mi\u0142o\u015bci\u0105 we w\u0142asny p\u0119pek, okazuje si\u0119, \u017ce jest to pean na cze\u015b\u0107 samego kina - i tak naprawd\u0119 wcale nie chodzi o Nicka Cage'a;\n<\/p>\n
Cofnijmy si\u0119. W Massive Talent, Nick Cage jest niezadowolony, na skraju ruiny finansowej i w\u0142a\u015bnie straci\u0142 rol\u0119 \u017cycia. Jego obsesja na punkcie kariery zrazi\u0142a jego by\u0142\u0105 \u017con\u0119 i c\u00f3rk\u0119, a on sam jest dr\u0119czony przez wizje swojego m\u0142odszego ja, Nicky'ego. W akcie desperacji przyjmuje milion dolar\u00f3w, aby p\u00f3j\u015b\u0107 na przyj\u0119cie urodzinowe bogatego superfana o imieniu Javi, granego przez Pedro Pascala. To wszystko stoi w kontra\u015bcie do prawdziwego Cage'a, kt\u00f3ry jest \u017conaty, ma dw\u00f3ch syn\u00f3w i prawdopodobnie nie jest nawiedzany przez wizje swojego m\u0142odego ja. (Cho\u0107 aktor powiedzia\u0142, \u017ce opar\u0142 Nicky'ego na wywiadzie z 1990 roku, w kt\u00f3rym by\u0142 \"oble\u015bny, arogancki i niepokorny\". \"Aby dodatkowo zagmatwa\u0107, napisy wymieniaj\u0105 Nicky'ego jako granego przez Nicolasa Kima Coppol\u0119, nazwisko Cage'a.) \n<\/p>\n
Bior\u0105c pod uwag\u0119 niezno\u015bny ci\u0119\u017car samego za\u0142o\u017cenia filmu, \u0142atwo sobie wyobrazi\u0107, jak Massive Talent m\u00f3g\u0142by si\u0119 rozpa\u015b\u0107. Ale tak nie jest. Zamiast tego, w\u0142a\u015bnie wtedy, gdy zaczyna si\u0119 waha\u0107 na kraw\u0119dzi bycia jednog\u0142osowym filmem, kt\u00f3rego jedynym zmartwieniem jest wykorzystanie Nicka Cage'a do nabijania si\u0119 z Nicka Cage'a, nast\u0119puje zwrot. Jak Javi pokazuje Nick Cage jego sanktuarium Nic Cage - kompletny z National Treasure plakaty, twarz\n<\/p>\n
Prawdziwe serce filmu ujawnia si\u0119 w jego odniesieniach. Wzmianki o meme-ish tre\u015bci, takie jak Nic Cage w sk\u00f3rce od banana lub wyst\u0119p Cage'a w Saturday Night Live, s\u0105 nigdzie nieobecne. Zamiast tego Massive Talent przywo\u0142uje pi\u0142\u0119 \u0142a\u0144cuchow\u0105 z Mandy, osza\u0142amiaj\u0105co wspania\u0142y eksperymentalny film Cage'a z 2018 roku i ikoniczn\u0105 \" Nie pszczo\u0142y! \" z The Wicker Man. I chocia\u017c wiele sekwencji jest podnoszonych prosto z filmografii aktora, z momentami lub scenami wiernie odtworzonymi, istnieje stosunkowo niewiele konkretnych odniesie\u0144 do Cage'a, cz\u0142owieka. Filmy s\u0105 w centrum uwagi;\n<\/p>\n
Javi, a tym samym sam film, nie ma zamiaru ub\u00f3stwia\u0107 Cage'a za jego dziwaczne, nadaj\u0105ce si\u0119 do cytowania momenty. Fascynuj\u0105ce jest to, jak aktorowi uda\u0142o si\u0119 uczyni\u0107 z tych moment\u00f3w co\u015b, co publiczno\u015b\u0107 czuje w pierwszej kolejno\u015bci. Zar\u00f3wno Javi, jak i film zajmuj\u0105 si\u0119 tym, jak niepohamowana pasja, nie przejmuj\u0105c si\u0119 tym, \u017ce wygl\u0105da \"g\u0142upio\" lub \"nierealnie\", mo\u017ce uchwyci\u0107 autentyczne uczucia i do\u015bwiadczenia. W ko\u0144cu nie wszystkie emocje i prze\u017cycia pasuj\u0105 do sterylnego, hollywoodzkiego opakowania.\n<\/p>\n
Do tego d\u0105\u017cy Nic Cage przez wi\u0119kszo\u015b\u0107 swojej kariery. Jest to r\u00f3wnie\u017c cel samego kina. Nie ogl\u0105damy film\u00f3w o ludziach wymieniaj\u0105cych si\u0119 twarzami czy kradn\u0105cych Deklaracj\u0119 Niepodleg\u0142o\u015bci, bo chcemy zobaczy\u0107 na ekranie realistyczne, wiarygodne rzeczy. Ogl\u0105damy je, by zobaczy\u0107 kolorowe, \u017cywe historie z zapadaj\u0105cymi w pami\u0119\u0107 postaciami i scenami, kt\u00f3re oddaj\u0105 najpe\u0142niejszy mo\u017cliwy zakres emocji. \n<\/p>\n
Przez ten obiektyw Nick Cage s\u0142u\u017cy jako stand-in nie dla Nic Cage, ale dla pasji. Pod koniec filmu staje si\u0119 jasne, dlaczego prawdziwy Nic tak bardzo nalega na rozdzielenie tych postaci. Massive Talent nie stara si\u0119 przes\u0142uchiwa\u0107 cz\u0142owieka stoj\u0105cego za memem, ale raczej zag\u0142\u0119bi\u0107 si\u0119 w histori\u0119 aktora, kt\u00f3ry potrafi\u0142 wywo\u0142a\u0107 tak wielki entuzjazm, \u017ce wywar\u0142 wp\u0142yw na wielu kinoman\u00f3w. W tym odnajduje si\u0142\u0119 mit\u00f3w, kt\u00f3re mog\u0105 inspirowa\u0107. Nick Cage, obecnie kanonizowany bohater ludowy prawdziwego cz\u0142owieka, kt\u00f3rego mia\u0142 satyrowa\u0107, jest uciele\u015bnieniem wszystkiego, czym mo\u017ce by\u0107 kino.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Przepe\u0142niony wi\u0119ksz\u0105 ilo\u015bci\u0105 uk\u0142on\u00f3w i mrugni\u0119\u0107 okiem ni\u017c wi\u0119kszo\u015b\u0107 film\u00f3w, The Unbearable Weight of Massive Talent grozi doprowadzeniem koncepcji metanarracji do punktu krytycznego. Nicolas Cage gra w nim fikcyjn\u0105 wersj\u0119 samego siebie - zwanego Nickiem Cage'em - kt\u00f3ry zostaje wci\u0105gni\u0119ty w pisanie filmu, w kt\u00f3rym wyst\u0105pi. Jednak w\u0142a\u015bnie wtedy, gdy wydaje si\u0119, \u017ce \u017cadne dzie\u0142o […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":35636,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-35624","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","","category-movies"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/movieworld.blog\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/35624","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/movieworld.blog\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/movieworld.blog\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/movieworld.blog\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/movieworld.blog\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=35624"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/movieworld.blog\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/35624\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/movieworld.blog\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/35636"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/movieworld.blog\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=35624"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/movieworld.blog\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=35624"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/movieworld.blog\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=35624"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}